عصرآباد روستایی رو به ویرانی

این نوشته ۱۲ خرداد ۱۳۸۷ در سایت برساد منتشر شده بود. در ایام نوروز امسال بار دیگر از این روستا بازدید کردم. جا دارد تا متن جدیدی بنویسم ولی حوصله ندارم!!
عصر آباد، دهی خشک و خالی از سکنه که در روزگاری نه چندان دور، نزدیک به ۵۰ خانوار در آن زندگی می کردند.
عصر آباد ، دهی که زندگی اش را با از دست دادن زندگی قنات هایش، ازدست داد.
قنات هایی که زندگی اشان را با زندگی یافتن چاه عمیقی از دست دادند.

ادامه خواندن عصرآباد روستایی رو به ویرانی

چرا به مانتره آمدم (۲)

همانگونه که در قسمت قبل آمد. این گزارش برای فهمیدن چرایی اهمیت مانتره از دید تعدادی از شرکت کنندگان و برگزار کنندگان آن می پردازد. ادامه گزارش دیروز به پیوست آمده است.  ادامه خواندن چرا به مانتره آمدم (۲)

چرا به مانتره آمدم (۱)

هر سال تابستان برنامه ای توسط کانون دانشجویان زرتشتی برگزار می شود که شاید یکی از مدرنترین برنامه های دینی جامعه زرتشتی باشد. مانتره. با آنکه بسیاری از تعداد اندک بازدیدکنندگان آن نالانند ولی گروهی نیز برای بازدید از مانتره وقت می گذارند و به این همایش می آیند. این گزارش از دید شرکت کنندگان و بازدیدکنندگان در مورد  اهمیت مانتره از دید آنان می پردازد. خودم موقعی که این گزارش را تهیه می کردم، نیز پاسخ های برخی برایم بسیار جذاب آمد. خواندن آن شاید بتواند نشان دهد که چنین برنامه هایی چه اهمیتی برای بچه ها و جامعه زرتشتی دارد. ادامه خواندن چرا به مانتره آمدم (۱)

انجمن زرتشتیان تهران(۲)

در قسمت قبل، تاریخچه­ای از انجمن و ساختار آن مطرح شد. در این نوشته به این موضوع می­پردازیم که مشکلات فعلی انجمن چیست و الویتهای گردش آینده انجمن چه باید باشد؟

تغییر ساختار انجمن

ساختار انجمن زرتشتیان تهران در ۳ دهه اخیر تفاوت چندانی نکرده است. می­توان انجمن را به ۳ بخش متفاوت تقسیم کرد. هیات مدیره، دبیرخانه و موسسات وابسته(کتابخانه یگانگی، درمانگاه یگانگی، مهدکودک پرورش، سازمان پذیرایی و …) ادامه خواندن انجمن زرتشتیان تهران(۲)

انجمن زرتشتیان تهران(۱)

گذشته:

انجمن زرتشتیان تهران، یکی از سازمان­های مردم نهاد با سابقه در ایران است. انجمن یکی از موفق­ترین سازمان­هایی است که در تاریخ زرتشتیان به شدت تاثیرگذار است. مهمترین جالبی انجمن، انجمنی بودنش است!

انجمن زمانی جایگاه بزرگان زرتشتی ایران بود. افرادی که پیشوند ارباب داشتند. در واقع انجمن یک آینده­نگری درازمدت برای آنها بود. (می­توان گفت یک نوع مجلس اعیان بود. واقعا جالب است که این افراد می­توانستند دور یک میز بنشینند و حرف همدیگر را گوش بدهند!) آینده­نگری از اینکه همیشه خودشان زنده نیستند و دیگران جایشان را می­گیرند و نباید مدرسه و … و البته تفکری که برای آینده جامعه زرتشتی داشتند از بین برود. ادامه خواندن انجمن زرتشتیان تهران(۱)